Zwykle zajmują się one różnymi szkołami psychoanalizy stosowanej w sztuce, przy czym historycy sztuki na ogół skupiają się na konkretnych dziełach sztuki i poszczególnych artystach, a psychoanalitycy na procesie twórczym, chociaż w niektórych przypadkach obie te dziedziny nakładają się i wzmacniają
Według badań związek psychoanalizy ze sztukami pięknymi może być dzielony na trzy główne kategorie: psychobiografia, w której życie artysty jest bezpośrednio związane z jego twórczością; psychoikonografia, w której ikonografia dzieła jest zdeterminowana konwencją i tematem i może być analizowana psychologicznie (psychoikonografia może także dać wgląd w dzieła sztuki, gdy życie artysty jest dobrze znane i można je powiązać ze znaczeniem wyobrażeń); pochodzenie i natura kreatywności i symbolizacji. Związek psychoanalizy ze sztukami pięknymi opisywany jest między innymi w publikacji Ernsta Krisa