Naczynia mogą mieć różną wielkość oraz kształt (okrągły, stożkowaty bądź owalny) w zależności od swojego przeznaczenia – mogą służyć m.in. do przechowywania piwa (ogromne dzbany zwane setsaga o pojemności nawet 300 litrów), fermentacji mąki z sorgo (garnki tsegana), przechowywania i przenoszenia wody czy gotowania posiłków, a także do celów rytualnych. Produkty różnią się między sobą również stylem, jednak zawsze stanowi on nawiązanie do tradycyjnych ludowych wierzeń i praktyk. Najpopularniejszym motywem dekoracyjnym umieszczanym na ceramice przez społeczność Bakgatla ba Kgafela jest zygzakowaty wzór o nazwie lokgapho.
Wykonanie Do wyrobu naczyń używana jest gliniasta gleba (określana w języku tswana mianem letsopa) i zwietrzały piaskowiec (moshalakane) pozyskiwane u podnóża znajdujących się koło Mochudi wzgórz Phuthadikobo i Tsope, a także tlenek żelaza (letsoku), krowie łajno (dibe) oraz woda, drewno i trawa. Najlepsze miejsce do pozyskiwania surowców odnajdywane jest tradycyjnie dzięki medytacji i łączności z duchami przodków, którzy są uznawani za opiekunów gleb. Podczas zbioru gliny i piaskowca przestrzegane są pewne zasady, które obejmują m.in.