konieczność przedstawienia duchom przodków kolejnych pokoleń zajmujących się wyrobem tradycyjnej ceramiki, zakaz uczestniczenia w wydobyciu materiału do jej produkcji kobiet miesiączkujących lub pozostających w żałobie, gdyż są one uznawane za nieczyste (choć mogą się „oczyścić” przy użyciu specjalnych ziół) oraz nakaz zachowania wstrzemięźliwości seksualnej na okres produkcji naczyń.

Po wydobyciu glinę i piaskowiec rozciera się w moździerzu na proszek, który po przesianiu mieszany jest z wodą, w wyniku czego powstaje masa, z której lepi się naczynia. Uformowane naczynia pozostawia się na kilka dni do wyschnięcia, a następnie przez 12 godzin wypala w wydrążonym w ziemi palenisku o wymiarach 4 m × 2 m × 1 m, wyłożonym wysuszonym krowim łajnem, drewnem oraz trawą.

Zagrożenie i ochrona thumb|Phuthadikobo Museum w Mochudi (2012) Garncarstwem w społeczności Bakgatla ba Kgafela zajmują się przede wszystkim kobiety, a umiejętności przekazywane są z pokolenia na pokolenie córkom i wnuczkom. Tradycja zagrożona jest jednak zanikiem, ponieważ mistrzynie sztuki garncarskiej są coraz starsze i jest ich coraz mniej, a dodatkowo tradycyjne wyroby wypierane są przez produkowane masowo tańsze naczynia.