Jego brat, rzezaniec, niespokojny o życie siostry Arsamucha, porwał ją i w kapłańskim stroju zbiegł z kraju.
mały|right|Głowa wojownika z Giaur-Kala Jakiś czas potem kuszański namiestnik Kofenu zaatakował Kuszany i rozpętała się tam wojna domowa. Wojna domowa i najazd Hunów zza Wielkiego Muru pogrążyły również w stan chaosu Chiny. Chorezmia zaznała niezależności. Arsamuch ograniczył wpływy mnichów buddyjskich, a przywrócił znaczenie kapłanom Anaity. Poślubił córkę namiestnika Kofenu, który został władcą Kuszanów. Nie miał spokoju jedynie ze strony matki, która buntowała przeciw niemu kolejne żony i synów. Żony wyganiał, a zbuntowanych synów oddawał teściowi na służbę wojskową, podczas której ginęli.
Kryzys wewnętrzny Czara się przelała, gdy jego umiłowana żona, Kuszanka, zaszedłszy w ciążę, zbiegła z pałacu i z barki na Oksosie ogłosiła się, w imieniu nienarodzonego dziecka, wraz ze świekrą, jedyną strażniczką praw lennych kuszańskiego króla królów. Arsamuch był zmuszony wypuścić matkę z wieży. Ta zburzyła jego pałac i zbiegła za Oksos do Baktrii, gdzie przejęła od synowej wnuka i z ręki króla królów królestwo syna w lenno. Arsamuch wszczął poszukiwania siostry i znalazł ją synową Brata Słońca i Księżyca Arsacydy, żoną Chozroesa.