Cofnął więc przysięgę na wierność złożoną teściowi i ogłosił się lennikiem króla Babilonii i Iranu, Arsacydy. Doprowadzony do ostateczności chwycił się desperackich środków. Wtargnął do Baktrii i ogarnął wojsko jej kuszańskiego namiestnika. Na czele tak powiększonej armii, zaatakował Kuszany i zawładnął siedzibą i osobą małego następcy tronu króla królów. Władca kuszański wymienił go na syna Arsamucha i jego matkę. Arsamuch wysłał swego syna i dziedzica wraz z żoną pod silną strażą na dwór babiloński.
Testament Przed śmiercią Arsamuch ogłosił swym następcą siostrzeńca Wazamara. Gdyby król umarł w czasie małoletniości chłopca, władzę w jego imieniu mieli sprawować siostra Arsamucha, z grecka zwana Deipilią i jej mąż Diomedes Chozroes. Do rady miał też wejść, gdyby żył stryj Arsamucha, zwany z grecka Samasarystonem. Wprowadzając greckie akcenty do swego testamentu Arsamuch zgłaszał pretensje do greckiego tytułu kaizara, co pozwalało mu się uniezależnić od roszczeń zarówno perskich jak i kuszańskich. Pewne prawo do greckiego tytułu dawało mu dawne małżeństwo władcy chorezmijskiego z córką Platona Helioklidy. Arsamuch zmarł w 234 roku, krótko po jego śmierci Chorezm najechał perski Sasanida.