Nauczała wiejskie dziewczęta haftowania i oszczędnego zarządzania gospodarstwem. Ubierała się skromnie, jednak gdy udawała się do Krakowa, przyodziewała woźnicę w tradycyjny strój narodowy. Regularnie odwiedzała katedralne krypty, gdzie spoczywał jej prapradziad, król August II Mocny. Czuła się Polką, spokrewnioną z Wettynami, mającymi wedle z konstytucji majowej prawo do tronu Rzeczypospolitej po Stanisławie Auguście. W Krakowie zawsze odwiedzała targ na Kleparzu, gdzie wspomagała biedaków, a towarzysko spotykała się z Jerzym Henrykiem Lubomirskim i jego żoną Cecylią z Zamoyskich.

Księżna Augusta fundowała stypendia, w tym także uniwersyteckie, dla uzdolnionej wiejskiej młodzieży. Do jej stypendystów należał m.in. Władysław Wicher, syn karbowego, późniejszy ksiądz profesor, nauczyciel Karola Wojtyły. Wspomagała też budowę szkół w Krzyszkowicach, Zawadzie, Sieprawiu i Myślenicach. Dobrze rozumiała język polski, mimo że nim nie mówiła. Jej działalność społeczna była szeroko znana w Krakowie i okolicach.