Piękna Madonna została w 1957 roku zastąpiona kopią wykonaną przez Witolda Marciniaka.

W barokowym ołtarzu Krzyża Świętego przy drugim od wschodu filarze północnym znajduje się gotycki krucyfiks datowany wcześniej na 2 poł. XIV w., natomiast w nowszej literaturze zasugerowano jego kolońskie pochodzenie i zmianę datowania na lata między 1310 a 1350.

W ołtarzu przy drugim od wschodu filarze międzynawowym południowym znajduje się płaskorzeźba z przedstawieniem św. Marii Magdaleny unoszonej przez anioły z ok. 1400. Pierwotnie stanowiła ona część środkową ołtarza gotyckiego. Z ok. 1420–1430 pochodzi rzeźba Chrystusa Bolesnego, umieszczona w Kaplicy św. Barbary. Pochodzi ona przypuszczalnie z ołtarza Korony Cierniowej, wzmiankowanego w 1596 roku. Oba dzieła są wiązane z kręgiem mistrza Pięknej Madonny, przy czym w nowszych badaniach uznano, że pierwsze z nich (przedstawienie św. Marii Magdaleny) jest jego własnoręcznym dziełem.