Hieronim Gracjan, także Hieronim od Matki Bożej, właśc. (ur. 6 czerwca 1545 w Valladolid, zm. 21 września 1614 w Brukseli) – hiszpański duchowny, pierwszy prowincjał generalny zakonu karmelitów bosych.

Życiorys Urodził się 6 czerwca 1545 roku w Valladolid, jako syn Diega Graciana de Aldorete (sekretarza królów Karola V i Filipa II) i Juany de Antisco (córki Jana Dantyszka). Podstawowe wykształcenie odebrał w rodzinnym mieście i w kolegium jezuickim w Madrycie. W 1559 roku jego rodzina przeniosła się do Toledo, gdzie kontynuował naukę greki i sztuki, na Uniwersytecie w Alcalá de Henares. Podczas studiów wstąpił do zakonu jezuitów, a w 1564 roku uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych. Następnie studiował filozofię i teologię, a 25 marca 1570 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie przyłączył się do reformatorskiego ruchu Teresy z Ávili i 25 kwietnia 1572 wstąpił do nowo tworzącej się wspólnoty karmelitów bosych w Pastranie. Profesję wieczystą złożył 28 marca 1573 roku.