Christian Garve (ur. 7 stycznia 1742 we Wrocławiu, zm. 1 grudnia 1798 tamże) – niemiecki filozof oświeceniowy.

Biografia Urodził się we Wrocławiu. Studiował teologię we Frankfurcie nad Odrą (1762, m.in. u Alexandra Gottlieba Baumgartena), filozofię i matematykę w Halle (1763, m.in. u Johanna Salomo Semlera). Magisterium uzyskał w 1766. Osiadł w Lipsku, gdzie zrobił habilitację (1768) i został profesorem nadzwyczajnym miejscowego uniwersytetu. Zapadł jednak na zdrowiu i w 1772 ustąpił ze stanowiska, wracając do Wrocławia. Otworzył tam własną księgarnię i zajął się tłumaczeniami z języka angielskiego. Podróżował też okazjonalnie do Berlina, Lipska i Getyngi. W 1779 został wezwany przez Fryderyka II na jego dwór w Charlottenburgu, gdzie stał się wiodącą postacią niemieckiego oświecenia.

Filozofia Garve zaliczany jest do filozofii popularnej (Popularphilosophie) – oświeceniowego nurtu popularyzującego idee epoki w społeczeństwie. Mało interesował się pogłębionymi zagadnieniami teoretycznymi i spekulacją, zajmując się głównie etyką i psychologią. Przyświecały mu cele edukacyjne i moralizujące. Również jego styl był swobodny, eseistyczny i daleki od rygoryzmu.