Pozostawał pod wpływem angielskich moralistów, François de La Rochefoucauld i Helwecjusza.
Opisywał charaktery, cechy i postawy różnych osób i to, w jaki sposób funkcjonują one w życiu. Różnice międzyjednostkowe ujmował w kategoriach różnego natężenia jasności i wyraźności idei w umyśle. Centralnym pojęciem dla niego był interes, będący przetworzeniem popularnego w ówczesnej filozofii angielskiej pojęcia życzliwości (benevolence) czy sympatii (sympathy) i traktowany jako partycypacja jednostki w uczuciach, ideach i działaniach innych.
Dyskusja z Kantem Garve korespondował z Immanuelem Kantem i jego wpływ jest widoczny w pracach etycznych i religijnych tego filozofa.
Garve i Kant zasadniczo różnili się w podejściu do filozofii. Eseistyczny i luźny styl Garve'a, skupiony na analizie konkretnych przykładów, był daleki od teoretycznego systemu filozofa z Królewca, co stało się źródłem dyskusji między nimi. 19 stycznia 1782 Garve opublikował w Göttinger gelehrten Anzeigen pierwszą recenzję Krytyki czystego rozumu Kanta (publikacja w 1781). Recenzja, skrócona i zmieniona przez redaktora Johanna Georga Heinricha Federa, spotkała się ze sporym zainteresowaniem i obudziła dyskusję wokół dzieła Kanta.