Od sierpnia 1929 r. do czerwca 1930 r. pełnił funkcję oficera uzbrojenia w MDL. 23 czerwca 1930 r. uległ wypadkowi lotniczemu na jeziorze w Kartuzach. Amfibia Lioré et Olivier LeO H.135B3, na skutek awarii silnika, uderzyła w sposób niekontrolowany o powierzchnię wody. Z powodu ciężkich obrażeń głowy był hospitalizowany od czerwca do września w Warszawie. We wrześniu 1930 r. znalazł się w załodze trzech łodzi latających Latham 43 HB 3, które odwiedziły z kurtuazyjną wizytą łotewskich lotników morskich w Lipawie.
W 1931 r. uzyskał dyplom pilota na kursie w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa, następnie powrócił do MDL. Kolejne szkolenie w zakresie pilotażu odbył w Dęblinie od kwietnia do sierpnia 1932 r. W 1932 r. wziął udział w budowie, na podstawie kadłubów dwóch łodzi latających CAMS-30 E, ślizgowca, który posłużył w MDL do szkolenia początkujących pilotów morskich. W marcu 1932 r. objął funkcję oficera taktycznego w MDL, to stanowisko zdał w lutym 1933 r. 1 marca 1935 w Szkole Specjalistów Lotniczych przy MDL pełnił funkcję kierownika kursu z zakresu specjalności strzelców płatowcowych.