Wagulewskiej 33, weszli oprócz Rejzmana i Butiagina tokarze Anatolij Sobino i Stiepan Wojtienko, kowal Siemion Wasilczenko oraz Iwan Chiżniakow, marynarz, uczestnik buntu na pancerniku „Potiomkin”.
Władze miejskie nie wiedziały, jak zareagować na nastroje panujące wśród robotników. Naczelnik Rostowa Kotzebue, powołując się na zły stan zdrowia, zrezygnował ze stanowiska i przekazał swoje pełnomocnictwa komendantowi portu w Rostowie, który z kolei scedował je na rostowskiego policmajstra Prokopowicza. Ten r. zdecydował o wprowadzeniu w mieście stanu wyjątkowego. Oznaczało to zakaz wszelkich zgromadzeń publicznych, a ewentualne zamieszki miało tłumić wojsko. Tego samego dnia nowym naczelnikiem miasta został pułkownik Makiejew, który uzyskał od dumy miejskiej zgodę na stłumienie robotniczego powstania siłą. W poprzednich dniach obecni w Rostowie żołnierze nie reagowali na budowanie barykad ani na to, że na ulicach miasta pojawiły się robotnicze patrole powstańcze.