r. grupa rewolucjonistów pod dowództwem Stiepana Wojtienki, Michaiła Żarkowa i Michaiła Żurawlowa zdobyła dworzec kolejowy w Rostowie, rozbrajając służących na nim żandarmów. Żołnierze 134 Teodozyjskiego pułku piechoty, którzy również znajdowali się na stacji, odmówili strzelania do robotników. Robotnicy zgromadzili się w stołówce rostowskich zakładów naprawy taboru kolejowego (wielu zatrudnionych tam mężczyzn należało do partii rewolucyjnych). Makiejew nakazał ostrzelać budynek z dział. Zginęło kilka osób, byli też ranni. Zgromadzenie przerwano, a Jurij Butiagin nakazał budować na ulicach Tiemiernika barykady. Ich wznoszeniem kierował Wasilij Czeriepachin. Władze odzyskały również kontrolę nad budynkiem dworca kolejowego, jednak r. uzbrojeni robotnicy zdobyli go ponownie. r. wojsko otoczyło budynek stacji kolejowej, a gdy robotnicy odmówili jej opuszczenia, stacja ponownie została odbita przy pomocy artylerii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie rostowskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.