Bitwa pod Tarnawatką – ostatni bój 1 Dywizji Piechoty Legionów w kampanii wrześniowej; część II bitwy tomaszowskiej.
Odtworzona 1 DP Leg. 19 września w okolicach Marynina, zgodnie z rozkazem dowódcy Frontu Północnego gen. Stefana Dęba-Biernackiego, zreorganizowana została 1 Dywizja Piechoty Legionów. Dowództwo dywizji zachował gen. Wincenty Kowalski, dowódcą piechoty dywizyjnej został płk Stanisław Tatar, dowódcą artylerii ppłk Stefan Czerwiński, a ppłk Czesław Parczyński szefem sztabu.
W jej skład weszły następujące oddziały: 1 pp Leg. pod dowództwem ppłk. Jana Kasztelowicza, sformowany z dawnych 1., 5. i 6 pp Leg., 8 pp Leg. pod dowództwem ppłk. Antoniego Cebulskiego, złożony z I i II batalionu tegoż pułku oraz zbiorczego batalionu 7 pp Leg. i zbiorczego batalionu 9 pp Leg., 1 pal pod dowództwem ppłk. Mieczysława Podlewskiego: II/1 pal bateria 1 dac zbiorczy dywizjon 3 pal mjr. Mieczysława Kułakowskiego. Łącznie „nowa” 1 DP Leg. liczyła siedem batalionów piechoty (około 6 tys. żołnierzy) i 14 dział.