Sytuacja ogólna thumb Z wycofujących się z północnego Mazowsza oraz znad środkowej Wisły z polskich związków taktycznych utworzony został Front Północny. Dowództwo nad nim objął gen. dyw. Stefan Dąb-Biernacki. W jego struktury weszła między innymi armia gen. Emila Przedrzymirskiego w składzie 1 DP Leg., 33 DP, 41 DP, Mazowiecka BK. Siły te toczyły walkę z częścią sił niemieckiej 14 Armii, w celu przebicia się na przedmoście rumuńskie. Gen. Dąb-Biemacki, osłaniając się od strony Zamościa, postanowił uderzyć na Niemców znajdujących się na rubieży Łabunie, Tarnawatka, Tomaszów Lubelski, a potem skoncentrować się w Lasach Zamojskich i stamtąd nacierać na południe.
22 września rozpoczęła się kolejna bitwa w rejonie Tomaszowa Lubelskiego. Armia gen. Przedrzymirskiego zaatakowała zbierający się do odmarszu za San VIII Korpus Armijny gen. Ernesta Buscha. Zadanie opanowania Tomaszowa Lubelskiego otrzymała kombinowana dywizja gen. Jerzego Wołkowickiego, ubezpieczenie lewego skrzydła armii zapewniało zgrupowanie płk. Mariana Ocetkiewicza. Na Tarnawatkę z rejonu Wożuczyna uderzyć miała 1 Dywizja Piechoty Legionów.