Jovan Simonov Plamenac (serb. Јован Симонов Пламенац; ur. 1873 we wsi Boljevići, zm. 14 czerwca 1944 w Virpazarze) – czarnogórski polityk, premier Czarnogóry (1919–1921), przewodniczący parlamentu Królestwa Czarnogóry (1911–1913), minister edukacji (1907–1909), minister spraw wewnętrznych (1909–1910, 1912–1913, 1919–1921).

Życiorys Urodził się we wsi Boljevići (płd. zach. Czarnogóra). Kształcił się w Cetynii, Belgradzie i w Pakracu, a następnie na uniwersytecie w Jenie. Po ukończeniu nauki powrócił do Czarnogóry i podjął pracę w szkole pedagogicznej w Cetynii.

Kariera polityczna W 1906 uzyskał mandat deputowanego do parlamentu Czarnogóry. W latach 1907–1909 kierował resortem edukacji w gabinecie Lazara Tomanovicia. W okresie wojen bałkańskich kierował resortem spraw wewnętrznych. We wrześniu 1912 uczestniczył w rozmowach dotyczących zawiązania sojuszu serbsko-czarnogórskiego przeciwko Turcji. Był związany ze środowiskiem politycznym, sprzyjającym westernizacji Czarnogóry (uskogaće), promując nowoczesny sposób ubierania się zamiast noszenia tradycyjnych strojów czarnogórskich. W czasie I wojny światowej, kiedy terytorium Czarnogóry zostało zajęte przez armie państw centralnych, król Mikołaj I uciekł do Włoch.