W 1922 roku cała sieć tramwajowa na terenie późniejszych Siemianowic Śląskich znalazła się w granicach państwa polskiego i w następnych latach wrócono o budowy nowych linii tramwajowych przez obszar miejscowości. Na realizację linii Siemianowice Śląskie – Czeladź w listopadzie 1929 roku uzyskano zgodę Urzędu Wojewódzkiego, lecz ostatecznie jej nie zrealizowano z powodu wybuchu wielkiego kryzysu.
W 1936 roku przez Siemianowice Śląskie kursowały dwie linie tramwajowe: Nr 3 Katowice – Siemianowice (Katowice Plac Piłsudskiego – Wełnowiec – Szyb Alfreda – Siemianowice; późniejsza linia nr 13), Nr 5 Chorzów – Siemianowice (Chorzów I – Szyb Alfreda – Siemianowice; późniejsza linia nr 12).
Lata powojenne lewo|mały|Tramwaj Pesa Twist 2017N na wysokości osiedla J. Tuwima lewo|mały|Dwutorowy odcinek linii na wysokości ulicy Lipowej (2021) Po II wojnie światowej, w lipcu 1945 roku sieć tramwajową w regionie przejęła spółka Koleje Elektryczne Zagłębia Śląsko-Dąbrowskiego pod przymusowym zarządem Ministerstwa Komunikacji. Po usunięciu zniszczeń wojennych szybko przystąpiono do modernizacji sieci tramwajowej, polegającej głównie na przebudowie pozostałych jeszcze w regionie odcinków wąskotorowych na sieć normalnotorową, w tym trasę Alfred – Siemianowice Śląskie. Prace przy przebudowie linii rozpoczęto 1 września 1946 roku.