Maria Berta Borowska-Bayer z domu Rundo (ur. 17 lutego 1920Część źródeł podaje jako rok urodzenia 1921. w Warszawie, zm. 22 grudnia 2001 tamże) – polska dziennikarka.
Życiorys Córka Jerzego i Eugenii. Pochodziła z inteligenckiej, zasymilowanej, polskojęzycznej rodziny żydowskiej. W 1939 zdała maturę w XI Państwowym Żeńskim Gimnazjum im. Marii Konopnickiej przy ul. św. Barbary w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej studiowała na tajnych kompletach polonistykę pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego, Juliana Krzyżanowskiego, Wacława Borowego i Bogdana Suchodolskiego. Poznała wówczas Tadeusza Borowskiego. Była bohaterką jego opowiadań (na czele z „Pożegnaniem z Marią”).
24 lutego 1943 podczas próby zdobycia dokumentów dla koleżanki z klasy Irki, która uciekła z getta, wpadła w „kocioł” w mieszkaniu przy ulicy Grzybowskiej (nazajutrz w tym samym mieszkaniu aresztowano Borowskiego). Została zamknięta w więzieniu dla więźniów politycznych na Pawiaku. Stamtąd trafiła do KL Birkenau, gdzie przebywała jako Polka. Podczas półtorarocznego pobytu tamże chorowała między innymi na malarię i tyfus. Po pewnym czasie udało jej się nawiązać w obozie kontakt z przebywającym tam również Borowskim. Przeżyła m.in. dzięki otrzymywanym paczkom z żywnością.