Wycofanie dofinansowania zmusza go do szukania rozwiązań zastępczych, montuje w samolocie silnik gwiazdowy Gnome-Rhône, ale jego duża moc wyklucza go z zawodów w Niemczech.
27 kwietnia 1935 r. pilot doświadczalny Jean Meunier w Étampes oblatał samolot Payena. Podczas kolejnego lotu dochodzi do katastrofy i zniszczenia maszyny. Niezrażony Payen kontynuuje prace i zmienia konstrukcję samolotu. Nową maszynę, oznaczoną jako Pa 112 C1 „Flèchair”, zgłasza do rządowego konkursu na lekki samolot myśliwski. Nowatorska konstrukcja, wyposażona w dwa sprzężone silniki rzędowe napędzającymi współosiowe śmigła przeciwbieżne, wzbudza zainteresowanie francuskiej generalicji. Ostatecznie władze ogłaszają, że nie są zainteresowane projektem Payena. thumb|Payen Pa 22 testowany przez Luftwaffe Powstaje pomysł, aby do napędu samolotu zastosować silnik strumieniowy, początkowo dwa pod skrzydłami, następnie jeden w kadłubie. Jeden z kooperantów, odpowiedzialny za opracowanie mieszanki napędowej do silnika Mélot 1R, nie wywiązuje się z powierzonego zadania. Payen decyduje się zastosować silnik rzędowy Régnier przyznany mu przez państwo. W niewielkiej fabryce lotniczej powstaje samolot oznaczony jako Pa 22. Prototyp maszyny został skierowany na badania w tunelu aerodynamicznym w Chalais-Meudon, jednakże wybuch wojny przerywa badania nad maszyną.