Po II wojnie światowej (1945) rozpoczęła pracę jako adiunkt w Państwowym Muzeum Archeologicznym oraz w Katedrze Archeologii Przedhistorycznej i Wczesnośredniowiecznej, gdzie od 1950 prowadziła wykłady. Na Uniwersytecie Warszawskim w 1947 uzyskała stopień doktora, w 1955 otrzymała docenturę. Była kolejno asystentem, adiunktem i docentem. Była kierownikiem Zakładu Archeologii Wczesnośredniowiecznej w Katedrze Archeologii Pradziejowej i Wczesnośredniowiecznej Instytutu Historycznego UW (obecnie Wydział Archeologii UW) oraz Pracowni Inwentaryzacji Grodzisk w Kierownictwie Badań nad Początkami Państwa Polskiego.
Specjalizowała się w osadnictwie wczesnośredniowiecznym na terenie Polski. Prowadziła wykopaliska na grodzisku Sutiejsk, na stanowiskach Sąsiadka i Wiślica (od 1949).
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 236-5-29)
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi (29 października 1947) „za zasługi położone przy zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.