Następnie pracował w ambasadzie w Rzymie, a od 1935 w konsulacie w Chicago w randze wicekonsula. Od lipca 1936 pracował w ambasadzie jugosłowiańskiej w Waszyngtonie w randze chargé d'affaires. W 1945, po przejęciu władzy przez komunistów nowym ambasadorem Jugosławii został Stanoje Simić, a Petrović stracił posadę. Po zakończeniu wojny pozostał w USA, gdzie żył ze skromnych oszczędności próbując publikować swoje teksty w amerykańskich periodykach. Zmarł w 1949 na chorobę serca. W 1986 jego szczątki powróciły do kraju, spoczął w Belgradzie. thumb|240px|Grób Nadeždy i Rastka Petroviciów (Novo groblje w Belgradzie}
Podróże Służba dyplomatyczna stała się dla Petrovicia okazją do licznych podróży, organizowanych z pomocą jego przyjaciół. Od 1928 podróżował po Włoszech, Hiszpanii i Francji. W tym samym roku wsiadł w Marsylii na statek płynący do Afryki. Przebywał początkowo w zachodniej części kontynentu, a następnie przez Sierra Leone, Mali i Sudan dotarł do Nigru. Podróż, w czasie której pokonał ponad 4000 km zaowocowała dziennikiem podróży wydanym w roku 1930. Od 1936 podróżował po Ameryce Północnej, zwiedzając Meksyk i Kubę.