Pasmo przecinane jest przez przełęcze, przez które prowadzą ważne szlaki komunikacyjne – są to (od północnego zachodu): Przełęcz Użocka (853 m n.p.m., na granicy z Bieszczadami Zachodnimi), Latorycka (770 m n.p.m.), Werecka (841 m n.p.m.), Beskid (974 m n.p.m.) i Toruńska (930 m n.p.m., na granicy z Gorganami). W grzbiecie swoje źródła mają liczne rzeki, w tym Uż, Latorica, Stryj, Opór, Rika.
Pasmo zbudowane jest przeważnie z piaskowców, leży na obszarze występowania warstw krośnieńskich.
Północno-zachodnia część, począwszy od Przełęczy Użockiej, przez pierwszych 30 km wznosi się stale od ok. 850 do ok. 1400 m n.p.m. w kulminacji Pikuja, mijając m.in. Starostynę (1229 m n.p.m.) czy Wielki Wierch (1309 m n.p.m.). Następnie linia wododziału ostro skręca na północny wschód i przenosi się na niższe pasmo. Opada stromo ku Przełęczy Latoryckiej do wysokości niespełna 800 m n.p.m. na i przez kolejnych 20 km pokonuje jedynie ok. 100 m przewyższenia, prowadząc po łuku w kierunku południowo-wschodnim. Na niewysokim szczycie Korna (880 m n.p.m.) linia wododziału skręca ponownie, tym razem na wschód. Ostatni, ok.