Podczas kampanii wrześniowej walczył jako pilot w składzie 22. eskadry bombowej lekkiej. 3 września brał udział w ataku na niemieckie kolumny pancerne w rejonie Radomska. 5 września rozpoznawał rejon Opoczno – Końskie i Radom, podczas tego lotu ustalono kierunki ruchu kolumn Wehrmachtu. 8 września wziął udział w ataku na niemieckie oddziały w rejonie Sokołów Podlaski – Ceranów. Podczas dolotu nad cel bezskuteczne zaatakował niemiecki bombowiec Dornier Do 17.
Po agresji ZSRR na Polskę został ewakuowany do Rumunii, skąd przedostał się do Francji. Został skierowany do Rennes, gdzie pełnił funkcję instruktora pilotażu. Po upadku Francji czekała go kolejna ewakuacja, tym razem do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Sił Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0005.
Przeszedł przeszkolenie na sprzęcie brytyjskim i 23 listopada 1940 r. został przydzielony do dywizjonu 304. W nocy z 24 na 25 kwietnia 1941 r. wziął udział w pierwszej misji bojowej dywizjonu. Jego celem były zbiorniki paliwa w rejonie Vlaardingen. Pomimo trudnych warunków atmosferycznych pilot odnalazł cel i skutecznie go zbombardował. Również w nocy z 6 na 7 maja był jednym z dwóch pilotów dywizjonu, którzy odnaleźli cel w porcie Hawr.