Zbrodnia w Niederkainie – zbrodnia wojenna popełniona przez żołnierzy Armii Czerwonej 22 kwietnia 1945 roku, w ostatnich dniach II wojny światowej, we wsi (ob. dzielnica Budziszyna) na Łużycach. Jej ofiarą padło około 200 niemieckich jeńców wojennych – członków Volkssturmu; niemal wszystkich spalono żywcem w stodole.

Tło wydarzeń

16 kwietnia 1945 roku, w ramach operacji berlińskiej, 52 Armia 1 Frontu Ukraińskiego rozpoczęła forsowanie Nysy Łużyckiej. Szybko napotkała jednak na bardzo silny opór ze strony niemieckiej Grupy Armii „Środek”. Większość jej dywizji została zablokowana na przyczółkach na zachodnim brzegu rzeki. Przełamanie frontu powiodło się jedynie 7 Gwardyjskiemu Korpusowi Zmechanizowanemu i 254 Dywizji Strzeleckiej, w ślad za którymi podążyła jeszcze 294 Dywizja Strzelecka. Owo zgrupowanie, nad którym dowództwo sprawował gen. Iwan Korczagin, skierowało się najpierw na Weißenberg. Miejscowość tę zdobyto 18 kwietnia. Pozostawiwszy 294 DS w Weißenbergu, Korczagin skierował resztę swojego zgrupowania na Budziszyn. Po południu 19 kwietnia czołgi 7 GKZmech dotarły do wschodnich rogatek miasta.