Właściwości Debaryomyces hansenii należy do drożdży zasadniczo nie posiadających zdolności fermentacji, ale donoszono, że niektóre szczepy potrafią fermentować glukozę i inne heksozy. D. hansenii metabolizuje cukry do pirogronianu w szlaku Embdena – Meyerhofa – Parnasa (EMP), a następnie utlenia pirogronian w cyklu kwasu trikarboksylowego. Potrafi asymilować kwasy organiczne, m.in. kwas cytrynowy, mlekowy i bursztynowy, działa również szlak pentozofosforanowy. Niektóre szczepy zewnątrzkomórkowo wytwarzają enzymy proteaza i lipaza. Brak aktywności amylolitycznej i pektynolitycznej. Najbardziej wyróżniającą cechą D. hansenii jest zdolność do wzrostu w obecności niezwykle wysokich stężeń soli (NaCl). Jest halofilem. Chociaż reakcja wzrostu na NaCl różni się w zależności od szczepu, większość szczepów rośnie w obecności 15% tej soli, a niektóre rosną nawet przy stężeniu 20–24%. Tolerancja soli D. hansenii jest największa przy pH bliskim 5,0 i maleje przy pH 3,0 i pH 7,0. Molekularne podstawy tolerancji soli u D. hansenii zostały szeroko zbadane i są powiązane ze zdolnością tych drożdży do akumulacji glicerolu w wysokich stężeniach wewnątrzkomórkowych jako substancji chroniącej.