Spielberg zamieścił także wiele ujęć samej płetwy grzbietowej, a po latach stwierdził że im bardziej było widać „sztuczność” rekina w wodzie, to tym bardziej zwiększało to naturalizm przedstawianych sytuacji.
Materiał filmowy z prawdziwymi rekinami nakręcono w Dangerous Reef w Australii Południowej, z aktorem o wzroście 150 centymetrów w miniaturowej klatce, aby stworzyć iluzję, że rekiny które go atakują są ogromne. Podczas kręcenia żarłacz biały zaatakował łódź i klatkę, co spowodowało że materiał filmowy przedstawiający atak był tak oszałamiający, że Spielberg zapragnął włączyć go do filmu. Nikogo wówczas nie było w klatce, a scenariusz, zgodny z powieścią Szczęki autorstwa Petera Benchleya, pierwotnie przedstawiał rekina zabijającego Matta Hoopera (Richard Dreyfuss). W konsekwencji fabuła została zmieniona, aby Hooper uciekł z klatki, co umożliwiło wykorzystanie materiału filmowego.
Po zakończeniu produkcji Szczęk trzy animatroniczne żarłacze białe zostały zniszczone, ale po sukcesie filmu powstał czwarty rekin, który przez 15 lat wisiał w Universal Studios Hollywood. Następnie spędził 25 lat na złomowisku w Sun Valley, po czym jego nowy właściciel podarował rekina Academy Museum of Motion Pictures w Los Angeles w 2016 roku. Cztery lata później rekin wykonany z włókna szklanego, został powieszony w jednej z muzealnych sal.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fikcyjne rekiny Kategoria:Fikcyjni masowi mordercy