Podczas pobytu w Anglii dał szereg koncertów propagujących muzykę polską, grał dla polskich żołnierzy, występował przed Polonią angielską.

Okres po powrocie z emigracji do Polski W okresie od 1 września 1957 do 1965 dzięki pomocy przyjaciół otrzymał posadę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu jako profesor nadzwyczajny na Wydziale Instrumentalnym (skrzypce i metodyka gry na skrzypcach). W latach 1958–1959 sprawował tam również funkcję kierownika Katedry Instrumentów Orkiestrowych. W latach 1962–1966 sprawował rolę konsultanta i rzeczoznawcy Szkół Muzycznych I i II stopnia we Wrocławiu.

3 grudnia 1960 Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna we Wrocławiu zorganizowała pod protektoratem Ministra Kultury i Sztuki Tadeusza Galińskiego jubileusz 45-lecia pracy artystycznej i pedagogicznej Józefa Cetnera, podczas którego zagrał Koncert skrzypcowy d-moll Giuseppe Tartiniego.

W wieku 74 lat, w 1961 przeszedł na emeryturę, jednak nadal pozostawał aktywny jako pedagog, skrzypek i wykładowca.

W lutym 1965 powtórzył swój solowy występ z jubileuszu 45-lecia działalności. Odbyło się to podczas koncertu symfonicznego z okazji 100 rocznicy Jana Sibeliusa zorganizowanego przez Państwową Filharmonię Śląską w Katowicach.

Zmarł w wieku 78 lat z powodu powikłań po gruźlicy.