Broniono się także na tyłach ukraińskiego natarcia w pojedynczych budynkach krytych blachą, których upowcy nie zdołali podpalić. Kilkukrotne próby zdobycia kościoła przez UPA nie powiodły się, napastnicy zakończyli szturm na wieś około godziny 4 rano. Tej nocy w Maziarni Wawrzkowej zginęło 28 Polaków, w tym 21 członków samoobrony, m.in. dowódca plutonu AK Jan Lewicki. Ze strony ukraińskiej padło około 12 osób. Cała wieś spłonęła, poza kilkoma budynkami.
Po bitwie nad Maziarnią Wawrzkową krążył niemiecki samolot zwiadowczy, nie ostrzeliwał jednak wsi. Przed południem 25 marca 1944 w okolicy pojawił się zwiad UPA, który zmuszono do wycofania się.
Zniszczenie miejscowości zmusiło samoobronę do ewakuacji rannych oraz ludności cywilnej do innych wsi. Dla żołnierzy wykopano ziemianki, urządzono także bunkier dla dowództwa samoobrony.
Niemiecko-ukraiński sojusz przeciw Polakom i Sowietom Na terenie powiatu kamioneckiego doszło do zawarcia lokalnego porozumienia w sprawie współpracy pomiędzy UPA a Niemcami. Ze strony ukraińskiej zawarł je sotenny Mykoła Olijnyk „Orzeł” a ze strony niemieckiej Kreishauptmann .