Pomimo tego, że 10 kwietnia 1944 Komenda Główna UPA zabroniła podwładnym prowadzenia samowolnych rozmów z Niemcami (wyłączność na takie rozmowy zarezerwowano dla Centralnego Prowidu OUN i Komendy Głównej UPA; doprowadziło to do rozstrzelania „Orła” za niesubordynację), to zdaniem Damiana Markowskiego współpraca UPA z Niemcami w powiecie kamioneckim była kontynuowana co najmniej w zakresie zwalczania sowieckiej partyzantki i likwidacji polskiej samoobrony.
Jednocześnie niemiecką reakcję wywoływały działania sowieckiej partyzantki, która penetrowała tereny kontrolowane przez samoobronę. W ten sposób samoobrona Berbeków została zmuszona do podjęcia wspólnego boju z sowieckim oddziałem Uljanowa przeciw Niemcom, których ściągnęła do wsi obecność Sowietów. Po dwugodzinnej wymianie ognia Niemcy zostali odparci. Innym razem z tego samego powodu okolice Maziarni Wawrzkowej, Toporowa i Huty Połonieckiej były ostrzeliwane przez niemiecką artylerię i lotnictwo.