Późny okres działalności Glinza to „zwrot ku gramatyce treści” Leo Weisgerbera. Za najważniejsze w języku uważa teraz językowe treści. Proponuje więc wychodzić nie od struktur formalnych a od „treści myślowych”, które są prymarnymi wielkościami duchowymi („geistige Größen eigenen Rechts°)Gerhard Helbig: Geschichte der neueren Sprachwissenschaft, 1973, s. 231. i nie są determinowane przez formy językowe.
Oprócz prac gramatycznych i teoretyczno-językoznawczych Glinz publikował w Niemczech i w Szwajcarii podręczniki szkolne do nauki języka niemieckiego i innych języków. Preferował w nich metody komunikacyjne nauczania językówZum Tod von Hans Glinz (pedocs.de), [w:] Didaktik Deutsch 26, 2009, s. 96..
Inne publikacje Hansa Glinza (wybór)
Der deutsche Satz. 6. wyd. 1970 Die Sprachen in der Schule. Skizze einer vergleichenden Satzlehre für Latein, Deutsch, Französisch und Englisch. 2. wyd. 1965 Ansätze zu einer Sprachtheorie. 1966 Deutsche Syntax. 3. wyd. 1970 Linguistische Grundbegriffe und Methodenüberblick. 3. wyd. 1971 Grammatiken im Vergleich: Deutsch - Französisch - Englisch - Latein;