Charles Dibdin (ochrzczony 15 marca 1745 w Southampton, zm. 25 lipca 1814 w Londynie) – brytyjski kompozytor, pisarz, autor sztuk teatralnych i śpiewak.
Życiorys W latach 1756–1759 był chórzystą przy katedrze w Winchesterze. Pobierał lekcje śpiewu u Jamesa Kenta i Petera Fussella. W zakresie kompozycji był autodydaktą, samodzielnie studiował dzieła Arcangelo Corellego i Jeana-Philippe’a Rameau. W wieku 15 lat wyjechał do Londynu, jako śpiewak debiutował w 1762 roku w Richmond. W 1764 roku otrzymał angaż do Covent Garden Theatre i niedługo potem zaczął pisać utwory na potrzeby tej sceny. W 1768 roku przeniósł się do Theatre Royal przy Drury Lane. W 1769 roku napisał muzykę na uroczystości szekspirowskie w Stanford on Avon. W 1776 roku ze względu na długi uciekł do Francji. W 1778 roku wrócił do Londynu i otrzymał ponowny angaż w Covent Garden. Od 1782 do 1784 roku pełnił funkcję współdyrektora nowo utworzonego teatru Royal Circus, dla potrzeb którego pisał przedstawienia muzyczne i pantomimy. Wskutek zatargów z właścicielami teatrów i rosnących długów został w 1784 roku osadzony w więzieniu. W latach 1787–1788 odbył podróż po Anglii, w trakcie której występował z własnymi pieśniami. Pisał pamiętniki i powieści, snuł niezrealizowane plany podróży do Indii.