Zgodnie z poleceniem Organizacji Wojskowej, marynarze nie zareagowali na aresztowania, oczekując na sygnał do wszczęcia powstania.
Przebieg powstania Eserowcy, którzy w większości uniknęli aresztowań, zintensyfikowali przygotowania do buntu. Dążyli do tego, by powstanie marynarzy wybuchło w tym samym terminie w całej Flocie Bałtyckiej. W tym celu nawiązali kontakt z organizacjami rewolucyjnymi w twierdzy Sveaborg w Helsingforsie (w Wielkim Księstwie Finlandii), gdzie eserowcy i bolszewicy również, niezależnie od siebie, przygotowywali powstanie. Rewolucjoniści ustalili, że gdy tylko będą gotowi do działania w Helsingforsie, powiadomią o tym Kronsztad, tam wybuchnie powstanie, a po przekazaniu zwrotnej informacji o jego wybuchu rozpocznie się wystąpienie również w fińskim garnizonieJ. Bushnell, Mutiny amid Repression, s. 215.. W tym samym czasie miały też wybuchnąć powstania w Rewlu (Estonia pod panowaniem rosyjskim) i na okrętach Floty Bałtyckiej, które następnie miały zainicjować bunt w samym Petersburgu (stolicy Imperium Rosyjskiego), wymuszając na carze zwołanie Konstytuanty. Plan Organizacji Wojskowych był rozwijany niezależnie od planów komitetów centralnych obydwu partii. Kierownictwo partii eserowskiej zamierzało czekać z wywołaniem powstania do momentu, gdy rewolucję masowo poprą chłopi.