Artykaina () – amidowy środek znieczulający miejscowo. Największe zastosowanie znajduje w stomatologii, gdzie często bywa łączony z niewielką dawką epinefryny (adrenaliny). W preparatach leczniczych zwykle stosowany jest pod postacią chlorowodorku.
Historia Artykaina (pierwotnie kartykaina) została odkryta w 1969 roku. W 1976 środek ten został zatwierdzony w Niemczech, a w 1983 roku w Kanadzie. Substancja ta została zatwierdzona przez FDA w 2000 roku w połączeniu z epinefryną. Najczęściej stosowano ją w stomatologii i ortodoncji. Przegląd literatury potwierdził, że bezpieczne i zasadne jest stosowanie artykainy jako substytutu lidokainy, jednakże zwraca się uwagę na możliwość jej potencjalnego neurotoksycznego działania.
Budowa mały|lewo|379x379px|Zestawienie porównawcze artykainy (chlorowodorku), lidokainy i bupiwakainy Artykaina zawiera pierścień tiofenowy zamiast standardowo występującego w przypadku amidów pierścienia benzenowego. Sprawia to, że artykaina jest związkiem bardziej rozpuszczalnym w lipidach oraz bardziej efektywnym.