Obecność grupy estrowej jest wyjątkowa, ponieważ warunkuje ona zdolność związku do hydrolizowania w niespecyficznych esterazach krwi.
Jako lek Mechanizm działania Artykaina jest środkiem znieczulającym miejscowo o szybkim metabolizmie, co związane jest z grupą estrową obecną w tym związku. Substancja ta blokuje przewodzenie impulsów poprzez wiązanie się z jednostką alfa kanałów sodowych, wskutek czego zmniejsza się wydzielanie sodu. W ten sposób ilość sodu potrzebna do przewodzenia impulsów nerwowych nie jest wystarczająca, co blokuje ich działanie i zapewnia efekt znieczulający. Artykaina rozszerza naczynia krwionośne, dlatego bywa przeważnie stosowana z niewielką ilością adrenaliny, aby zneutralizować ten efekt. Wykazano, że po zewnątrzoponowym podaniu artykainy w dawce 600 mg, okres półtrwania artykainy wyniósł 0,6 godziny (około 36 minut) w fazie dystrybucji, 2,5 godziny w fazie hydrolizy w osoczu oraz 2,5 godziny dla kwasu artykainowego. Inne badania wspominają o okresie półtrwania wynoszącym 20 minut. Podawana jest zwykle w sposób iniekcyjny. Podanie oraz dawkowanie zależy od konkretnego przypadku, aczkolwiek zwykle stosuje się dawkę 1–7 mg/kg masy ciała, przy czym maksymalna dawka wynosi 500 mg.