Zasięg przy prędkości 10 węzłów wynosił 3500 mil morskich, a przy 23,5 w – 1400 Mm.
W latach 1925–26 okrętom wymieniono siłownię na trzy zespoły turbin Brown-Curtiss z przekładniami i sześć kotłów opalanych paliwem płynnym. Moc siłowni wzrosła do 22 000 hp, a prędkość na próbach do 28,6 węzłów w przypadku „Bahii”. Zasięg wzrósł do 6600 Mm przy prędkości 10 w lub 2400 Mm przy 24 w.
Służba thumb|„Bahia” w okresie II wojny światowej Oba okręty: „Bahia” i „Rio Grande do Sul” weszły do służby w Marynarce Brazylii w 1910 roku. Podczas I wojny światowej Brazylia dołączyła w październiku 1917 roku do wojny po stronie ententy, po czym oba krążowniki patrolowały na południowym Atlantyku i działały w ramach eskadry okrętów brazylijskich przez około trzy miesiące u wybrzeży północno-zachodniej Afryki. W listopadzie 1918 roku „Bahia” działał na Morzu Śródziemnym.
Na przełomie 1925/26 roku okręty zostały zmodernizowane w stoczni Companhia Nacional de Navegacao Costeira w Rio de Janeiro, z pomocą brytyjskiej stoczni Thornycroft.