życzą oni sobie, by powstanie trwało, jak najdłużej, bo wtedy Kuba przestanie produkować cukier, wskutek tego artykuł ten pójdzie w cenę, a oni nagromadzili go duże zapasy. Ba, mogą to być jeszcze plantatorowie tytoniu, których w oczy kole konkurencja hawańskich cygar»”. W 1973 pisała też, że utwór ten zawiera przesłanie nie tylko przetrwania, w kontekście motywu „Polak na obczyźnie”, ale też motyw „polskich tradycji wolnościowych” i ideę walki o wyzwolenie narodowe, a krytyka kolonializmu jest „przejrzystą aluzją do sytuacji Polaków”.
Pedagog Łukasz Kurdybacha w swojej Historii wychowania z 1968 pozytywnie wyraził się o tej książce, pisząc, że jest to jedna z „powieści o nie przemijającej wartości”, ukazująca „żywotne idee narodowowyzwoleńcze i losy tułacze emigrantów”. Podobnie napisał Stanisław Zieliński, zwracając uwagę w posłowiu książki, że patriotyzm Umińskiego widoczny był w większości powieści autora, który bohaterami swoich opowieści – tak jak w tej książce – czynił zazwyczaj dzielnych i pomysłowych Polaków.