Okręty były ponadto uzbrojone w dwie pojedyncze obrotowe wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm umieszczone na pokładzie na śródokręciu na każdej z burt. Po modernizacji w latach 1925-26 zastąpiono je przez cztery wyrzutnie kalibru 533 mm w dwóch podwójnych aparatach. Podczas II wojny światowej okręty otrzymały na rufie dwa miotacze bomb głębinowych dla bomb o masie 120 kg.
Opancerzenie Zasadniczym elementem był wewnętrzny pokład pancerny o grubości jedynie 19 mm w płaskiej części. Grubszy pancerz do 31 mm lub według innych publikacji 51 mm był w niektórych miejscach na bocznych skosach, głównie w rejonie maszynowni podaje skosy o grubości 31 mm w rejonie komór amunicyjnych, kotłowni i maszynowni, a skosy o grubości 51 mm, tylko w rejonie maszynowni.. Ponadto miała pancerz 76 mm.
Napęd Okręty napędzały turbiny parowe, poruszające trzy śruby. Początkowo miały one trzy zespoły turbin systemu Parsonsa podaje trzy turbiny Parsonsa z bezpośrednią przekładnią, trzy turbiny Parsonsa z przekładniami, pięć turbin Parsonsa, w tym dwie dodatkowe prędkości ekonomicznej na zewnętrznych wałach.. Parę dostarczało 10 kotłów typu Yarrow opalanych węglem. Projektowa moc siłowni wynosiła 18 000 shp, a prędkość maksymalna 26,5 węzła.