Rejon ponikowicki (ukr. Пониковицький район) – dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1946. Należał do obwodu lwowskiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Ponikowicy.
Rejon ponikowicki został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie lwowskim utworzono 37 rejonów, między innymi ponikowickiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН України.. Rejon objął następujące obszary, należące przed wojną do województwa tarnopolskiego: prawie całą zniesioną gminę Jasionów (bez gromady Hucisko BrodzkieWłączoną do rejonu podkamieńskiego) z powiatu brodzkiego; prawie całą zniesioną gminę Ponikowica (bez gromady Gaje SmoleńskieWłączoną do rejonu brodzkiego) z powiatu brodzkiego; mniejszą część zniesionej gminy Stanisławczyk (tylko gromady Rażniów i Ruda BrodzkaGłówną część włączono do rejonu brodzkiego z powiatu brodzkiego; część zniesionej gminy Sokołówka (bez gromad Bajmaki i BołożynówPozostałą część włączono do rejonu buskiego) z powiatu złoczowskiego; część zniesionej gminy Toporów (tylko gromady Hucisko Turzańskie i TurzePozostałą część włączono do rejonów buski i