łopatyńskiego) z powiatu radziechowskiego.
Rejon ponikowicki przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły w skład Landkreis Złoczów dystryktu galicyjskiego Generalnego GubernatorstwaAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Rejon został odtworzony latem 1944 roku, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną1944 рік в історії (history.org.ua).
W 1946 roku rejon ponikowicki podzielony był na 19 rad wiejskich (stan na 1 września 1946): Dubyna, Hłuszyn, Hołoskowice, Hucisko Turzańskie, Jasionów, Łuczkiwci (do 1946 Kadłubiska), Łuhowe (do 1946 Czechy), Majdan Pieniacki, Ponikowica, Ponikwa, Przewłoczna, Rażniów, Ruda Brodzka, Sokołówka, Suchodoły, Turze, Pidhirja (do 1946 Wołochy), Wysocko i ZabłotceNBUV.
1 listopada 1946 rejon ponikowicki zniesiono, przenosząc siedzibę z Ponikowicy do Zabłociec i przekształcając go w rejon zabłoteckiУказ Президії Верховної Ради УРСР «Про перенесення районного центру Львівського району та перейменування Пониковицького і Сокольницького районів Львівської області» від 1 листопада 1946 р. // Відомості Верховної Ради Української РСР. — 1947. — № 11 (30 листопада). — С. 19–20..
Zobacz też Podział administracyjny Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej Powiaty w Polsce od 1945
Przypisy
Linki zewnętrzne Львівська область
Kategoria:Rejony obwodu lwowskiego