W związku z tym, że Niemcy zaczęli poszukiwać nauczycielki, w noc sylwestrową z roku 1942 na 1943 Janina Kajtoch potajemnie wyjechała z ojcem do Generalnego GubernatorstwaW. Salański, Nie wolno zapomnieć, „Głos Nauczycielski”, 2021, nr 49–50, s. 21..
Po zakończeniu wojny wróciła do szkoły w Bieruniu Nowym, gdzie uczyła do 1968I. Rup-Staroń, Janina Kajtoch postać niezwykła, Bieruń 2009, s. 98, 121.. Była współorganizatorką dziecięcego zespołu pieśni i tańca oraz współautorką widowiska regionalnego „Wesele Pszczyńskie”, do którego stworzyła choreografię i skompletowała stroje ludowe. Zespół dziecięcy odniósł wiele sukcesów, a pieśni z „Wesela Pszczyńskiego” zostały nagrane przez Polskie Radio i zakupione przez UNESCOI. Rup-Staroń, Janina Kajtoch postać niezwykła, Bieruń 2009, s. 102–103..