Piotr Michajłowicz Fiłatow (, ur. w Rżewie, zam. 14 lipca 1941 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał lejtnant.
Życiorys W 1914 roku został powołany do armii rosyjskiej. Walczył na Froncie Zachodnim, początkowo jako szeregowy, a następnie podoficer. W 1917 roku ukończył szkołę chorążych. Później dowodził kompanią, wojnę zakończył w stopniu podporucznika.
W czerwcu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Walczył na Białorusi, był kolejno dowódcą plutonu, pomocnikiem dowódcy 145 pułku strzeleckiego, dowódcą 147 pułku strzeleckiego i od lipca 1920 roku dowódcą 51 Brygady Strzeleckiej. Uczestniczył w wojnie polsko-boleszewickiej. Odznaczony w tym okresie dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru.
Po ukończeniu walk skierowany na wyższy kurs akademicki Armii Czerwonej, który ukończył w 1922 roku. Po ukończeniu kursu w sierpniu 1922 roku został pomocnikiem dowódcy 17 Dywizji Strzeleckiej, na tym stanowisku służył do listopada 1925 roku. W tym okresie od listopada 1923 roku do września 1924 roku pełnił obowiązki dowódcy tej dywizji, pod nieobecność jego etatowego dowódcy. W listopadzie 1925 roku został dowódcą 26 Dywizji Strzeleckiej. W dniu 15 lutego 1927 roku został komendantem Władywostockiej Szkoły Piechoty, której komendantem był do 28 lutego 1934 roku.