Od 1949 roku działał we Wrocławiu jako instruktor w ruchu amatorskim i nauczyciel w szkołach muzycznych. Od 1952 do 1954 roku był dyrygentem orkiestry Zespołu Pieśni i Tańca Śląskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1956–1968 był wizytatorem ognisk artystycznych. W 1967 roku uzyskał uprawnienia instruktora kategorii specjalnej. Prowadził szkolenia dla instruktorów muzycznych, kursy kwalifikacyjne dla dyrygentów zespołów amatorskich, był opiniodawcą i konsultantem programów oraz jurorem konkursów i przeglądów muzycznych. Był współorganizatorem i w latach 1954–1961 drugim dyrygentem Wrocławskiej Orkiestry Symfonicznej (późniejszej Filharmonii Wrocławskiej). Od 1961 do 1963 roku był jej kierownikiem artystycznym i pierwszym dyrygentem. W latach 1969–1973 był przewodniczącym Dolnośląskiego Klubu Instruktorów Amatorskich Zespołów Artystycznych. Występował gościnnie jako dyrygent w Lublinie, Zielonej Górze, Jeleniej Górze oraz w NRD. Nagrywał dla Polskiego Radia, Pantomimy Wrocławskiej i Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu.