Od 1900 roku był wykładowcą w klasie wiolonczeli Konserwatorium Krakowskiego, jego uczniem był m.in. Józef Mikulski. Występował jako solista i kameralista, koncertował w Polsce, a także w Niemczech, Austrii, Rosji i krajach skandynawskich. W 1925 roku z powodu postępującej utraty słuchu wycofał się z czynnej działalności koncertowej. W 1930 roku przeszedł na emeryturę i osiadł w dworku pod Piotrkowem Trybunalskim. Przed 1939 rokiem doznał poparzenia dłoni wskutek wybuchu sztucznych ogni, na skutek czego musiał zaprzestać gry na wiolonczeli. Jego synem był lekarz Bolesław Skarżyński.
Skomponował m.in. Polonez na orkiestrę, Temat z wariacjami na fortepian, Kwartet smyczkowy, Humoreskę i Wspomnienie na wiolonczelę i fortepian.
Przypisy
Kategoria:Polscy wiolonczeliści Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lipawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Krakowie