Pod jej wpływem dochodzi do przekonania, że jego wcześniejsze dążenie do gwałtownego przekształcania świata było błędne, a rozwój społeczeństw powinien dokonywać się stopniowo.
Po powrocie do Włoch Furini godzi się z rodziną, Angelą i Markiem, wraca do życia towarzyskiego, a następnie żeni się z hrabianką Luigą Galiani. Zdobywa uznanie jako uczony i wynalazca, zostaje członkiem Akademii Nauk i osiąga powodzenie materialne. Pomimo pozornie szczęśliwego życia popełnia jednak samobójstwo, rzucając się do morza. Jego śmierć pozostaje dla otoczenia niezrozumiała; znajomi tłumaczą ją ostatecznie nawrotem choroby psychicznej, której oznak dopatrują się także w jego wcześniejszej działalności.
Analiza Krystyna Kuliczkowska zaliczyła Na szczytach do nielicznych powieści współczesnych Umińskiego skierowanych do dorosłego, a nie młodzieżowego czytelnika. Scharakteryzowała ją jako historię „wynalazcy-maniaka”, który ginie, ponieważ nie znalazł zrozumienia w społeczeństwie. Drugą powieścią Umińskiego tego rodzaju (dla dorosłego czytelnika) byli Wygnańcy (1906).