W obydwu wypadkach maskowały one załamania kolumnady spowodowane skrzywieniem osi ulicznej, ponadto pierwszy akcentował skrzyżowanie głównych arterii miejskichMichał Gawlikowski: Sztuka Syrii. Warszawa: WAiF, 1976, s. 114, 235.Elżbieta Makowiecka: Sztuka Rzymu od Augusta do Konstantyna. Warszawa: WUW, 2023, s. 96.. W Gerazie powstały podobne dwa tetrapylony (północny i południowy) w miejscach przecięcia pierwszorzędnego cardo z dwoma decumaniVolkmar Fritz: Archeologia biblijna. Mały słownik. Warszawa: Verbinum, 2055, s. 88.. O tym, że ta praktyczna i ozdobna konstrukcja znalazła kontynuację po upadku imperium, świadczy tetrakionion wystawiony na przecięciu dwóch głównych ulic (odpowiadających cardo i decumanus), a zachowany w umajjadzkim Andżar, mieście arabskim założonym w VII wieku pod wyraźnym wpływem urbanistyki rzymskiejLebanon: Aanjar na stronie middleeast.com..
Z kolei urbanistyczną funkcję jako bramy monumentalnej należałoby przypisać tetrapylonowi w Afrodyzji, złożonemu z podobnych dwóch par 4 kolumn, lecz w osobnych dwóch zespołach nakrytych łukowatym zadaszeniem, a otwierającemu wejście do miejscowego sanktuarium (właściwie świętego okręgu) AfrodytyThe Princeton Encyclopedia of Classical Sites. Princeton (N.J.): Princeton University Press, 2017, s.