69..
Podobnie jak łuki triumfalne, wystawiane w miastach rzymskich tetrapylony mogły mieć charakter triumfalny, komemoratywny (upamiętniający) lub honoryfikacyjny (czczący). Do pierwszych można zaliczać łuk Marka Aureliusza w libijskiej Oea, wzniesiony w 165 n.e. przez miejscowego duumwira ku czci aktualnie panującego oraz współrządzącego z nim Lucjusza Werusa, z okazji zwycięstw nad Partami w wojnie 161-166 roku. Może do nich też należeć znacznie naruszony tetrapylon z wczesnego I wieku n.e. wystawiony w galijskim Cabellio, bogato zdobiony ornamentyką roślinną i wyobrażeniami bogini zwycięstwaPierre Gros: Pour une chronologie des arcs de triomphe de Gaule Narbonnaise. „Gallia” nr 37 (1979), s. 76-82..
Do honoryfikacyjnych należy przylegający do miejskich murów łuk Karakalli (po przekonstruowaniu obecnie tripylon) w numidyjskiej Theveste, wzniesiony w latach 211-214 ku czci cesarza i jego rodziny w latach 211-214 n.e.Anne-Mari Leydier-Bareil: Les arcs de triomphe dédiés à Caracalla en Afrique romaine. Nancy: Université Nancy 2, 2006, s. 214-236. Honoryfikacyjnym tetrapylonem konstrukcyjnie podobnym do ocalałych w Gerazie i Laodycei, jest również budowla określana jako łuk triumfalny poświęcony Septymiuszowi Sewerowi i jego rodzinie.