Powstał on nieco wcześniej na osi cardo w afrykańskim Leptis Magna, skąd wywodzili się SewerowieLidiano Bacchielli: L'arco severiano di «LeptisMagna». Storia e programma del restauro w L'Africa romana. Atti del IX Convegno di Studio, Nuoro 1991. Sassari 1992, s. 763-770.. Charakter honoryfikacyjny wykazuje również tatrapylon z I/II wieku zachowany w luzytańskiej Capara, który w centrum antycznego miasta wystawiono na osi decumanus z wejściem na miejskie forumAntonio García y Bellido: El tetrapylon de Capara (Cáparra, Cáceres). „Archivo Español de Arquaeologia”, nr 45-47 (1972–1974), s. 45-47..
Natomiast przykład z syryjskiego Barad dostarcza świadectwa, iż konstrukcja tetrapylonu mogła znaleźć zastosowanie również w architekturze sepulkralnej jako piramidalne sklepienie bizantyjskiego grobowca z VII wiekuWarwick Ball: Rome in the East. The Transformation of an Empire. London: Routledge, 2016, s. 415..
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka (opr. zbiorowe). Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe / Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s.