Dla podkreślenia polskiego charakteru stowarzyszenia, jego członkowie nosili białe rogatywki, tzw. “batorówki” z wyszytym godłem organizacji: wpisanym w kwadrat monogramem CSŁ oraz trzema pięciokątnymi tarczami. Każde inne nakrycie głowy było uznawane za niegodne Polaka i ostro krytykowane jako przykład naśladowania obcych wzorców.
Działalność i rozłam W ciągu swojego istnienia Cech św. Łukasza prowadził bardzo aktywną działalność. Organizował spotkania towarzyskie, wycieczki (m.in. na Powszechną Wystawę Krajową do Poznania) oraz zebrania naukowe, na których głos zabierali członkowie stowarzyszenia jak i zapraszani goście (m.in Jan Borowski, Witold Kajruksztis, Stefan Srebrny). Razem z Akademickim Klubem Włóczykijów organizował coroczne szopki, tzw. Betlejki. Były to humorystyczne przedstawienia o tematyce społeczno-politycznej, dotyczące głównie życia akademickiego i problemów miasta, które cieszyły się dużym zainteresowaniem publicznościSaeculum Christianum 26/2019 t. 1, pisała o tym A. Kania, w artykule “Wileńskie Szopki Akademickie jako zjawisko artystyczne w środowisku Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie”, [s. 192-204].