Cechowcy wykonywali pod okiem profesorów freski. m.in. na murach uczelni oraz w kościele św. Ignacego. Cech zorganizował też obchody śmierci Jacka Malczewskiego, które ku rozżaleniu jego członków nie zostały zorganizowane przez lokalne środowisko artystyczne. Odbyło się też kilka wystaw prac członków cechu, gdzie studenci sprzedawali swoje prace w przystępnych cenach, jednak nie cieszyły się one dużym zainteresowaniem. Cech posiadał też dobre kontakty z Juliuszem Osterwą, dyrektorem teatru na PohulanceLCVA nr 1973, s. 24/30, SPRAWOZDANIE - Cechu św. Łukasza w Wilnie Stow. Mł. Akad. Wydz. Sztuk Pięknych U.S.B. za rok akad. 1928/29LCVA nr 3817, s. 30-31, Sprawozdanie z działalności Cechu św. Łukasza Stow. Mł. Ak. U.S.B. za rok 1929/30.
Prawdopodobnie w wyniku nasilających się wpływów endeckich część członków dokonała rozłamu w 1929 roku zakładając własną organizację “Bractwo Artystyczne”. Z powodu problemów lokalowych obie grupy zajmowały jednak nadal tę samą przestrzeń dzieląc się nią na przemian w dni parzyste i nieparzyste co doprowadzało do rosnących napięć. Sytuację paradoksalnie pogorszyło wydanie “Naszej Formy”, która mimo dużego rozgłosu uwydatniła problemy Cechu.