arnuxii; zaś różnica w mitochondrialnym DNA między gatunkami wynosiła 12–16 nukleotydów. Z tego względu klad bairdii–arnuxii jest siostrzany w stosunku do B. minimus, a ten ostatni jest najbardziej bazalnym gatunkiem rodzaju. Jako grupę zewnętrzną w badaniach wybrano tropikowala dziobogłowego. Otrzymane wyniki przez autorów zostały zaprezentowane na poniższym kladogramie:
Występowanie B. minimus zamieszkuje zimne wody zachodniej i centralnej części północnego Pacyfiku. Znany jest z wód północnej części Hokkaido (40–60°N), Rosji oraz zachodnich wysepek Alaski USA (140°E–160°W). Bazując na cechach anatomicznych czaszki stwierdzono ten takson czterokrotnie u północnych wód Hokkaido, u wybrzeży Sachalinu oraz Unalaski dwukrotnie, wyspy Kunaszyr raz, kilka razy stwierdzony został z półwyspu Alaska; natomiast pobrane genetyczne próbki w liczbie 178 (uzyskane z obszaru sięgajcego od Japonii po Zatokę Kalifornijską) ujawniły, że ssak ten obecny jest nieopodal Aleutów i na Morzu Beringa. W porównaniu do swego krewniaka, dziobogłowca północnego, B. minimus ma ograniczony zasięg występowania – spośród 24 zbadanych, odłowionych u Wysp Komandorskich osobników przynależących do rodzaju Berardius żaden z nich nie przynależał do opisywanego taksonu.